Hulst

Van de week werd het snoeiafval opgehaald in de wijken. Een goed moment om eens even met de snoeischaar op struin te gaan. En jawel er had iemand een hulstboom gesnoeid en ook allerlei coniferen lagen langs de weg. Ik was blijkbaar niet de enige met dat idee. (Ik heb meerdere dames met fietstassen en snoeischaren gezien.) Zeker niet omdat deze groenblijvers buiten uitstekend te bewaren zijn tot de kerststukjes gemaakt gaan worden. Ik keerde dus naar huis terug met een emmer vol.
Een bosje rozen van 2.50
Steekschuim rondje 1,29
een zakje rode hartjes 1.99
en wat rood lint 0,99
Nou heb ik toch voor 6,77 euro een mooi kransje gemaakt voor het graf van mijn vader. Ik denk wel dat dat mooi blijft in december. Het is immers koud buiten.

Ik ben ook even wezen shoppen voor mijn nichtjes. Eentje viert morgen haar verjaardag, maar de ander had ook nog een cadeautje tegoed van me. Ze wordt 12 jaar, dus een leuke leeftijd om iets voor te kopen. Ik heb voor de oudste een heerlijk pluche kussen gekocht en voor de jongste een heel leuk tuttebellerig lampje.
Morgen dus een drukke dag. Eerst naar Numansdorp naar de begraafplaats, dan naar moeders in Dordrecht, die gezellig met ons mee gaat en dan naar mijn nichtjes in Baarn om vervolgens weer lekker naar het rustige Tolbert in Groningen terug te keren. Ik kijk daar al weer naar uit. Thuiskomen, houtkacheltje aan...gezellig beetje quilten. Wat is het leven toch goed!

Kijk eens wat een prachtige lucht gisteren!

Ik ga maar eens nadenken over een give away, want over 15 berichten zit ik aan de honderd berichten en dat vind ik de moeite waard om bij stil te staan lieve kijkbuiskinderen. Dus .......nog even wachten.

Lieve groeten Merel

Wat een mooie dag!

Vandaag is zo'n dag waarop ik heel actief wordt. De zon schijnt! Ik wil naar buiten, fietsen, maar ook ramen zemen en eigenlijk wil ik ook schilderen in het atelier. Op deze dag gaat dat allemaal lukken en dan is het voor mij wel belangrijk dat ik op tijd rust neem. Ik leer het wel voor ik 100 ben.
Wat zou Jeska het ook heerlijk vinden om op zo'n dag als vandaag naar het bos te gaan. Nu rent ze in mijn gedachten mee naast de fiets als ik een rondje Leekstermeer maak.

Conny en ik hebben dit blok omgedoopt tot het Jeska blok. We hebben het gemaakt op de laaste dag van haar leven.

Dit is overigens het eerste blok wat ik zo netjes heb gemaakt. De puntjes netjes op elkaar. Zou het een toevalstreffer zijn ;)
Ik heb over dit project flink de pee in en zie er steeds meer tegen aan. Nu was ik weer met een blok begonnen. Helemaal netjes uitgerekent....klopt het weer niet en is te klein.

Eigenlijk vind ik het niet zo leuk meer. Hier moeten we een oplossing voor vinden.

Er zit ook wel eens een makkelijk blok tussen wat gelijk goed is hoor. Deze vond ik erg leuk om te doen. En ondertussen ben ik ook hard bezig met het doorpitten van mijn "blomkes". Eindelijk heb ik een beslissing gemaakt over hoe ik dat doe. Ik quilt rond de bloemenkransen en op de kruisingen van de blokken doe ik vier hartjes tegen elkaar aan. Het wordt dus niet zo erg intensief.

Nou ik ga weer eens wat schilderen....

FIJNE DAG ALLEMAAL    MEREL



Mijn schoondochter quilt :)

Kijk, dat is nog eens leuk. Mijn schoondochter die quilt ook. Ze zit op quilt-cursus en maakt het ene na het andere mooie werkstuk. Al haar zwangere collega's zijn al verrast met badcapejes, boxkleden, dekentjes en wat dies mee zij. Ze begint me al flink in te halen en vandaag zag ik weer zo'n mooi dekentje van haar. Een echt talent. Nu heeft ze ook nog een blog gemaakt waar ze al haar kunststukjes laat zien. Saskia kan mij straks wel les gaan geven!

Is het geen beauty. Knap hè?!

Het zit potdicht!

Een nieuwe dag, weer een nieuw begin zonder Jeska. Het begint te wennen en ik heb me voorgenomen om iedere dag te wandelen. Met een buurvrouw die twee honden heeft om uit te laten heb ik afgesproken om met haar mee te lopen als ze s'morgens haar ronde gaat lopen.

Vanmorgen toen we de gordijnen open deden zat het potdicht. Toch gingen we lekker naar buiten, even wandelen en een frisse neus halen. De camera neem ik dan mee, want met dit weer kun je meestal mooie plaatjes schieten.

De wereld is dan verstild, geluiden lijken te worden gedempt. Net als dat het een nacht gesneeuwd heeft. Ezeltjes staan in de wei met druppels aan hun neus gewoon maar een beetje in het niets te staren. Eigenzinnige beesten, want ze reageren eigenlijk nooit op wat wij tegen ze zeggen. Meestal zijn beesten wel ontvankelijk voor een lieve toon in je stem, maar deze niet. Die zijn , en staan gewoon.

Ze wachten rustig tot de zon weer door komt.
Bij mij komt de zon ook langzaam weer door. Ik kan weer lachen, gek doen en wordt weer wat creatiever. M'n quilt gaat vandaag ook weer op schoot en gisteren heb ik een mooie krans gemaakt voor in de keuken bij de foto van Jeska. Zo gaat het leven weer door en slijt het verdriet. Als dat niet zo zou zijn en verdriet maar bleef duren zou de wereld nu een groot tranendal zijn. Gelukkig is dat niet zo en begint de zon na verloop van tijd altijd weer te schijnen.

Fijn weekend allemaal

Lieve groet Merel

Het gaat al beter

Het zijn mooie zonnige dagen geweest hier in het westerkwartier. Dat heeft erg geholpen tijdens onze verdrietige dagen. We hebben heerlijk gewandeld en zijn buiten in de tuin bezig geweest. Vandaag is Kees weer naar zijn werk en ik pak het gewone ritme van de dag weer op (zonder Jeska). Ik begin de dag met yogaoefeningen en een douche in de kou in onze tuin. Nou dan ben ik wel wakker en blijf ik niet in de lethargie van verdriet hangen. Toen ben ik heerlijk gaan schilderen aan mijn nieuwe icoon in ons nieuwe atelier. Een heerlijke rustige plek waar de hond ook niet kwam. Daar kan ik me dus even losmaken van alle associaties die ik heb in huis. In de keuken heb ik een gedenkplekje voor Jeska gemaakt met de hazelnoten die ze zo graag lustte. Als het zover was dat ze van de boom gingen vallen dan stond ze te trappelen voor de schuifpui om nog voor wij ze konden rapen in haar bek te nemen. Zo zat ze dan hazelnoot na hazelnoot tussen haar tanden te rammelen tot....krak. In het valseizoen werd ze ook altijd een kilo of wat zwaarder.
De hele dag brand er een lichtje naast haar foto tot dat ik dat op een dag ga vergeten en zo verdwijnt het erge verdriet ook. En dat is goed. Dan blijft ze gewoon in ons hart en wandelt ze in gedachten mee met ons.

Daarna ben ik in de tuin gaan werken. De bladeren opgeruimd, de kruiden ingekuild en de hazelaar gesnoeid. Toen kreeg ik de behoefte om een deel van haar as achter de hazelnotenboom te verstrooien. Dat voelde goed. Zo ligt ze op het plekje waar ze het liefste aan het zoeken was.

Lekker bij ons in de buurt en bij de hazelnoten.

Het is goed

tranen met tuiten

Zoals ik jullie al eerder vertelde was onze hond ziek, en zou vandaag geopereerd worden. Dat gebeurde ook maar tijdens de operatie bleek dat alle organen vol zaten met uitzaaiingen. Zij is dus in de narcose in de eeuwige slaap gebracht.
Zij rent nu in grazige weiden en heeft geen pijn of ongemak. Wij zijn onuitsprekelijk verdrietig en gaan haar heel erg missen. Vanavond brengen we haar naar het crematorium en de colum Jeska gaat dus verdwijnen van mijn blog.
Vanmiddag heb ik aan het engeltje wat in mijn kast bij de foto van mijn vader hangt wat haartjes teogevoegd uit haar staart. Ja ik weet het....ik wil haar hier houden, maar ik moet haar loslaten.

Oh Jeska, lieve hond, wat is dit moeilijk.
Ren maar lekker verder in de hondenhemel

Ik geef al mijn stofjes voor haar gezondheid

Van het weekend heerlijk in Dordrecht/Zwijndrecht geweest. Weer al mijn vriendinnen en mijn moeder bezocht, bijgekletst, spelletjes gedaan, kleinkind van vriendin bewondert etc. Een druk weekend dus. En natuurlijk heb  ik ook weer de quiltwinkel bezocht heb om verder lapjes te verzamelen voor de nieuwe vogelquilt uit het boek "In the Meadow" van blackbird design.
Maar toen ik thuiskwam ging het weer minder met onze hond. Ze blafte veel en haar buik is tonnetje rond. Vanmorgen naar de dierenarts gegaan. Hij had er geen goed gevoel bij en ik ook al niet. Een paar maanden terug is ze gesteriliseerd en toen bleek heel haar buik vol vocht te zitten. Waarschijnlijk veroorzaakt door een aggressieve tumor aan haar eierstok. Nu was ze twee kilo aangekomen in twee weken. Allemaal vocht! Nu moet ze donderdag weer geopereerd worden om te kijken waar dit vandaan
 komt. Kees en ik hebben afgespoken dat ze nog deze keer geopereerd wordt en als ze dan weer achteruit gaat, dan mag ze inslapen. Hoe me dat ook aan het hart gaat. Ik krijg al tranen als ik het schrijf, maar laten we geen afscheid nemen voor het zover is. 5 1/2 jaar is natuurlijk veels te jong en ik ben zo vreselijk gek op m'n Jeska. Ik zou al mijn quiltlapjes weggeven als ik haar gezondheid daarmee zou krijgen. Maar de dingen lopen zoals ze lopen. Het is allemaal leven en het hoort er jammergenoeg bij. Een uitspraak van de Dalai Lama is:

In the end what matters most is
how well did you love
how well did you live
how well did you learn to let go

Merel

stressreductie?

Ach lieve mensen noges an toe. Vanavond gaat hier in ons nieuwe atelier de cursus meditatieve ontspanning en stressreductie van start. We hadden alles klaar gelegd en ik ging net nog even kijken hoe het er uit zag. Je weet wel..een beetje spannend zo voor de aftrap.

Hè???? Schrik.....is heel de wandkast boven het aanrecht naar beneden komen zeilen! Te zwaar belast? Te kleine pluggen gebruikt?
Iedergeval heel vervelend op de dag zelf. Ik belde Kees op om het vervelende nieuws te brengen. Het moet immers voor vanavond even hersteld worden. Behalve de kraan. Die is nu gedeukt. En het aanracht misschien ook. En ik heb de foto gemaakt voor het geval het verzekeringswerk wordt. Wat een geluk hebben wij dat dit niet tijdens de eerste cursusavond is gebeurt!
Kees zei:" kan ik gelijk de stressreductie in de praktijk brengen" En dat is natuurlijk zo. Dit is het eerste wat ons tegen zit in de bouw. En ook dit wordt weer opgelost. Geen man over boord.

Ik ga vanmiddag dus, nadat ik de scherven opgeveegd hed, rustig verder naaien aan mijn blocks of the past. Het begin is er en ik moet zeggen dat ik het steeds leuker begin te vinden. Vooral omdat Conny mij steeds wat op weg helpt. Dit is de eerste keer dat ik een quilt op deze manier maak. Allemaal aparte blokken. Het is heel leerzaam en ik leer technieken die ik nog niet gebruikt had. Twee jaar geleden heb ik een nieuwe naaimachine gekocht. Een speciale, voor het quilten, met een lange arm. Gisteren kwam ik er "al" achter dat er ook een patchvoetje van een inch bijzit. Tjonge waar "Blocks of the past" wel niet goed voor is. Ik heb namelijk nooit het hele boekje doorgewerkt wat ik erbij kreeg, om alle mogelijkheden onder de knie te krijgen. Ja, dan krijg je dat! Misschien moet ik dat toch nog maar eens doen. Wie weet wat ik allemaal nog ontdek.

Dit zijn de blokken die ik de afgelopen week heb gemaakt.  Met alle andere ziet het er als volgt uit. Ik denk dat ik net als Conny ook sashings eraan ga zetten, Want anders heb je daar aan het eind wel heel erg veel werk aan.

ALLWAYS LOOK AT THE BRIGHT SITE OF LIFE..TIDUMTIDUMDIDUMTIDUM

Lazy sunday afternoon

Wat heerlijk, zo'n regenachtige zondagmiddag. Tijd om te quilten! Ik ga aan de slag met de Blocks of the past. Conny en ik hadden vast een paar blokjes voorgeknipt en die wilde ik in elkaar gaan naaien. Kon ik die envelopjes toch nergens meer vinden :((
Maar niet getreurd, lieve Conny had me ook malletjes gestuurd voor een volgend blokje. Wat is dat knippen toch een werk. En ik moet zo goed opletten. Want ik ben hier geen ster in. Dat ga ik nog worden :)
Na een aantal missers heb ik uiteindelijk alle deeltjes voorgeknipt. De kap kan van de naaimachine af............en wat ligt er onder de kap.....twee envelopjes met voorgeknipte blokken! Ik had ze vast klaargelegd voor ik aan de slag wilde. Tja, af en toe krab ik eens op mijn hoofd als ik dat soort dingen gewoon vergeet. Raar hoor. Iedergeval die blokjes moeten maar wachten tot de volgende keer, want ik ben de hele middag bezig geweest om deze puzzel in elkaar te krijgen. Maar het is gelukt.

Is het een beauty of wat? En nu vanavond lekker naar "Boer zoekt vrouw"  en "The game of thrones" kijken.

Fijne avond! Merel

Zo ben je er....en dan weer niet

Wij waren lekker op vakantie. Naar de mooie Sallandse heuvelrug. En als wij op vakantie gaan is het altijd mooi weer. Echt waar! Heel Nederland leek in vuur en vlam te staan door het licht van de zon dat op de herfstbladeren scheen.

Ons huisje stond midden in het bos en we hebben overal vetbollen opgehangen. Meerdere malen heb ik in mijn "easy vogelgids" vogeltjes opgezocht. De grote bonte specht, hangend aan een vetbol op nog geen twee mater van me vandaan. Geweldig. Het zwartkopje, mezen, vinkjes, merels, de vlaamse gaai. Een waar schouwspel. Zo heerlijk rustig, ja..ja!

Natuurlijk zijn we er ook iedere dag wel even op uit gegaan. snelwegen bestonden niet voor ons deze week. We hebben elk klein binnenweggetje en zelfs zandpaden  gepakt die ons leuk leken. Zutphen, Deventer, de Holterberg, allemaal prachtige plaatsen.

Prachtige paddestoelen op de Holterberg moesten natuurlijk gefotografeerd worden. Dan weten al die andere bloggers die paddestoelen hebben gefotografeerd nu hoe ze er van achter uitzien als ze dat doen. Geintje van mijn man. Hij wist natuurlijk niet dat ik hem ook net van achter had genomen. Geintje van mij haha.

Laat die paddestoelen maar zitten, want ik heb al zulke vreselijk mooie exemplaren voorbij zien komen op de verschillende blogs. Zelfs eekhoorntjesbrood.

Kijk daar hou ik nou van. Iemand anders die de was doet en het zo mooi in de wind hangt als ik vakantie heb. Dat vind ik zo mooi.

Tussen al die wandelingen door heb ik ook nog zitten breien, want.... nu mag ik het wel zeggen.....ik ga OMA worden. Eindelijk wordt ik OMA!!! Ik wist niet dat het zo'n inpact zou hebben. Zo leuk vind ik dat. Overal zie ik babydingetjes. Ik kan het niet laten allemaal kleine dingetjes te kopen en te maken. Het eerste kleinkind. Wat bijzonder toch.

Maar vooralsnog genieten wij gewoon met z'n drietjes Kees, de hond en ik.

En dan nu nog een vraagje voor de natuurliefhebbers. Kan iemand mij vertellen wat voor soort bes dit is? bij de Holterberg groeiden velden vol op een zanderige grond.  Ik dacht zelf aan vossebes, maar eigenlijk heb ik geen idee.

Fijn weekend allemaal

Merel